best of among the bEasts…

Isa sa mga pinakamasakit na mangyayari sa isang tao ang magkaroon ng one-sided love. Hindi dahil sa ginawa niya sa iyo, ngunit dahil sa ginagawa nya sa iba Ngunit ano nga ba ang mas masakit? One-sided love na hindi alam ng minamahal mo? O, one-sided love na alam nya ngunit patuloy pa rin sa pakikipagharutan?

Kung hindi niya alam na mahal mo siya, hindi mo rin siya masisisi sa mga ginagawa niya. Bat di nalang kasi sabihin, para matapos na ang usapan. Subalit, nahihirapan ka ‘ring magdecision ehh. Unang-una kung sasabihin mo sa kanya, baka lumayo siya sa iyo. Siya pa naman ang dahilan kung bakit ka pa nabubuhay sa madilim na mundong ito. (char.!) But when you think about what YOU have done, nagpapa-pansin and the likes, maitatanong mo sa sarili mo, “Bakit di ka na lang makipaglandian sa akin?” Yan, confirmed, WALA SIYANG INTEREST SA IYO.

Sa mga alam na ng kanilang minamahal ang kanilang nadaramdaman, CHULAIN niyo na kasi habang maaga pa. Charot lang. Masakit ano? Parang hinaharap ka lagi sa sampal niya at sigaw na “Hindi kita gusto.!” tuwing makikita mo siyang humaharot na naman sa kapitbahay. Ang masama pa doon, ikaw itong nakapag-aral, habang yung tambay sa kanto ang hinaharot ng mahal mo. CHULAIN MO NA KASI, PARA DI MAKATAKAS. Nako, maganda to sa akin… Di ko patatakasin yung mahal ko, pero parang mas malakas pa siya sa akin kaya mahirap.

Mahirap talaga ang one-sided love. PERIOD, DI PWEDENG BURAHIN.! Kaya payo ko, wag kang MAGMAHAL NG SOBRA. I-distribute mo para bongga.! Hahaha…

~Dr. D
Choesunghamnida.!
Anyeonghi Kaseyo.!

Indirect na Pagayaw

masakit pla ang indirect na pag-ayaw ano.? Kahit saan mo tingnan, o punan ang mga posibilidad kung bakit di siya nagpaparamdam, masakit. Una iisipin mong, baka busy lang; iisipin mong wla siayng panahon sa iyo. Sunod, iisipin mong hindi lang talaga xa nakapa-FB, hanggang nakita mong picture niya sa status ng common friend mo, nagcocoment.. Tapos, iisipin mong baka importante ang pinaguusapan, yun pala tumira lang ng joke sa comment. Pagkatapos nun iisipin mong, baka yung post na tinag mo siya ay di nakapagregister sa notifications niya. Ngunit magtataka ka kung bakit nakapag-comment yung isa pang taong tinag mo sa post na yun. Hanggang sa magsta-status flood ka ng page-emo mo sa FB. Tumuloy ka sa isang blog tulad nito’t nagsulat tungkol sa nangyari.

Ngunit di mo alam, sumasakit pa rin ang puso mo sa Indirect niyang Pag-ayaw sa iyo sa FB…

Sad Start 4 Me.
Hope Ur’s is better.!
((:

tula3… Wla lang tula…

HOPE U’LL LIKE IT…

MY SUN, COME

I hope I’ll see my sun today,
To make me happy on my way.
For ths road of fearful bliss,
Can not be trully happy if my sun will miss.

I hope i’ll see my sun today,
But i know my sun wouldn’t even come my way.
Now the road seems dull and gray,
As i hold a candle to guide me away.

As i hold a candle in my palm,
i still wish my sun will now come.
But everyday i hope and pray,
I’d be still, unproductive all day.

Hello world!

well my first POST. I hope only few would read my posts. With that being said i just hope no one ever ends up going to this blog. I only have three reasons why i got a blog. First, to express what i feel at a particular time. Second, to have a venue for introspection. And lastly, just to have a record of my experiences.

Well today, i decided to put up a blog. Which is kinda exiting. For one thing, it’s new, chalenging yet fun and relaxing. While you are listening to your favorite songs you’ll end-up writing about it. (like that one) I find it hard to find a topic suitable for writing. Though if i talk to myself, which i usually do, i have SO MUCH to say. About the person beside me, or about the cat that just passed by (which ran through the door upon seeing me, what does she think of my face? Ugly? Hahhaha LoL.).

Though i dont really have english language proficiency, i still used this language in this blog for i like to develop it. I am a little conserned with the way i speak, and write for that matter, because my profession is much into PUBLIC SPEAKING and the likes.